Wygląda na to, że piasek z Ignalina już dojechał do najdalszych zakamarków Polski (i nie tylko), a na Dusterach zdążyła zadomowić się świeża warstwa kurzu. Czas najwyższy przedstawić Wam relację z wielkopolskiego wydarzenia o tajemniczej, póki co, nazwie Wielkopolska Wyprawa Dusterów.
Wracamy z nieco spóźnioną, ale zawsze na czasie, relacją z Bursztynowej Komnaty Dusterów. Ci, którzy byli, wiedzą, że było wyjątkowo i jak zwykle inaczej. Bo każdy zlot jest inny i każdemu przyświeca zupełnie inna tematyka… A opowieści i wspomnienia – całkowita samowolka.
Prawdziwy południowiec z krwi i kości o niezwykle południowo brzmiącym imieniu AUSTRAL już czyha. Czeka, by zastąpić na tronie Kadjara.
Za oknem niby typowo listopadowa, szara i ponura jesień, ale nam przez cały tydzień (a nawet chwilę dłużej) udało się szczęśliwie pobyć w objęciach wiosny.
Chcielibyście pofruwać w obłokach? Ale nie takich chmurkach wyobraźni. Takich, co to dronem i R4, ale w postaci AIR4?
Też czasami tak macie, że śnicie o Dusterach, w Dusterach lub z Dusterami w tle? Opowiem Wam o tym, jaki Dusterowy sen widziałem pewnej piątkowo-sobotniej nocy.
Prorokowano mu niechlubny kres i upadek w otchłań spalin historii. Wciąż jednak śmiga rosyjskimi drogami i bezdrożami. Jak to wyszło z tym dieslem w Rosji?
Były wino, chleb i Dustery, było veni i vidi, ale vici, pomimo zaciętej walki z niezbyt przyjaźnie nastawioną armią bezwzględnych przeciwników, zabrakło.
Nowe „poliftowe” egzemplarze każdego auta wybudzają przytłumione „przedliftami” emocje. Przyszło podobno nowe, ale czy aż tak bardzo poliftowe?
Choroby wieku dziecięcego często obrastają niestworzonymi historiami, które z kolei przeinaczają się w legendy, by ostatecznie stać mitami, ocierającymi o fakty.
